ශ්රී ලංකාවේ දේශපාලන ඉතිහාසය තුළ අධ්යාපනය සහ රැකියා වෙළඳපොළ අතර පවතින ගැටුම මෑතකදී සංවාදයට ලක් වූ ප්රධාන මාතෘකාවක් බවට පත්ව තිබේ. මාධ්යවේදී නාරද බක්මීවැව සහ දේශපාලන විෂ්ලේෂක විපුල කරුණාතිලක මෙන්ම සමබිම නායක දීප්ති කුමාර ගුණරත්න සහභාගී වූ සංවාදයකදී, 70 දශකයේ සිට මෙරට අධ්යාපන ක්රමවේදය සහ දේශපාලන තීන්දු තීරණ මගින් රැකියා ක්ෂේත්රයට එල්ල කළ බලපෑම පිළිබඳ විග්රහයක් සිදු විය.
අධ්යාපන ප්රතිසංස්කරණවල අසාර්ථකත්වය
සංවාදයේදී අවධාරණය කෙරුණු ප්රධාන කරුණක් වූයේ, 70 දශකයේදී මෙරට අධ්යාපන ක්ෂේත්රය තුළ සිදු කළ වෙනස්කම්, ශ්රම බලකායට නිසි රැකියා අවස්ථා ලබා දීමට අපොහොසත් වූ බවයි. එකල බොහෝ තරුණ තරුණියන් විශ්වවිද්යාල අධ්යාපනය සඳහා යොමු වූවද, ඔවුන්ගේ අධ්යාපනය ප්රායෝගික රැකියා වෙළඳපොළට ගැළපෙන එකක් නොවීය. මෙහි ප්රතිඵලයක් ලෙස ‘වෙනත් රැකියාවකට නුසුදුසු’ (Overqualified) සහ ප්රායෝගික කුසලතා අඩු උපාධිධාරීන් පිරිසක් බිහිවීම දක්නට ලැබුණි.
විපුල කරුණාතිලක පෙන්වා දුන්නේ, එදා පැවති දේශපාලන සංස්කෘතිය තුළ බුද්ධිමය ගරුත්වය දිනා ගත් පිරිසක් සිටියද, ක්රමයෙන් එම තත්ත්වය වෙනස් වූ බවයි. රැකියා විරහිතභාවය හේතුවෙන් බොහෝ දෙනා තම ජීවනෝපාය සලසා ගැනීම සඳහා දේශපාලන පක්ෂ සමඟ සම්බන්ධ වීමට පෙළඹුණි. මෙහිදී අධ්යාපනයෙන් ලබාගත් දැනුම පසෙකලා, පක්ෂ දේශපාලනයේ සහය ලබමින් දේශපාලන රැකියා හෝ වරප්රසාද අපේක්ෂා කිරීමේ ප්රවණතාවක් ඇති වූ බවයි.
ආර්ථික අර්බුදයේ බලපෑම
දීප්ති කුමාර ගුණරත්නගේ අදහස වූයේ, ගෝලීය ආර්ථික අර්බුද සහ විවිධ දේශපාලන පක්ෂවල ක්රියාකලාපය නිසා දේශීය ශ්රම බලකාය අසරණ වූ බවයි. අධ්යාපනය ප්රතිසංස්කරණය නොකිරීමත්, දේශපාලන වේදිකා තුළ විවිධ පරමාදර්ශී දේශපාලන ව්යාපෘති දියත් කිරීමත් නිසා, දක්ෂ තරුණයන් තම හැකියාවන් නාස්ති කරගන්නා තත්ත්වයකට පත්විය. ඔහු පෙන්වා දුන්නේ, ඇතැම් දේශපාලන නායකයන් දන්නා දේට වඩා, නොදන්නා දේ ප්රකාශ කරමින් දේශපාලනය සිදු කිරීමෙන් ශ්රී ලංකාවේ තරුණ පරපුරට විශාල අසාධාරණයක් වූ බවයි.
මෙම සංවාදය මගින් මතු කරන්නේ දේශපාලන බලය සහ අධ්යාපන ප්රතිපත්ති අතර පවතින අන්යෝන්ය සම්බන්ධතාවේ වැදගත්කමයි. ශ්රී ලංකාවේ වර්තමාන සහ අනාගත දේශපාලන තීන්දු තීරණවලදී, තරුණ පරපුරේ කුසලතාවන්ට සරිලන රැකියා අවස්ථා බිහිවන ආකාරයේ ජාතික ප්රතිපත්තියක අවශ්යතාව මෙම විද්වතුන් දෙපළම දැඩිව අවධාරණය කරති. පටු දේශපාලන අරමුණු වෙනුවට, රටේ අනාගතය ගොඩනැගිය හැකි ප්රායෝගික අධ්යාපන ක්රමවේදයක අවශ්යතාව අද දවසේ අත්යවශ්ය කරුණකි.
Leave a comment