දේශපාලන පක්ෂ බලය ලබා ගැනීමට ආසන්න වන විට විවිධ උපදේශකයින් සහ වියතුන් පිරිවරා ගැනීමේ ප්රවණතාව සහ එහි ඇති ප්රායෝගික ගැටලුකාරී ස්වභාවය පිළිබඳව ‘if’ (අදහස් පෙරමුණ) හි කළ දේශපාලන සාකච්ඡාවකදී දීර්ඝ වශයෙන් කරුණු අනාවරණය විය.
මාධ්යවේදී නාරද බක්මීවැව මෙහෙයවූ මෙම සංවාදයට දේශපාලන විශ්ලේෂක විපුල කරුණාතිලක සහ ‘සමබිම’ පක්ෂයේ නායක දීප්ති කුමාර ගුණරත්න එක්ව සිටියහ.
එහිදී අදහස් දැක්වූ දේශපාලන විශ්ලේෂක විපුල කරුණාතිලක පෙන්වා දුන්නේ, මීට පෙර අනුර කුමාර දිසානායකගේ නායකත්වයෙන් යුත් ජාතික ජන බලවේගය වටා විවිධ ක්ෂේත්රවල මහාචාර්යවරුන්, විද්යාඥයින් ඇතුළු විශාල වියත් පිරිසක් රොද බැඳගත් අතර, වර්තමානයේ සජිත් ප්රේමදාසගේ නායකත්වයෙන් යුත් සමගි ජන බලවේගයද ප්රසන්න පෙරේරා, තලාල් රාෆි වැනි නව උපදේශකයින් රැසක් පත් කර ගනිමින් සිටින බවයි.
විශේෂයෙන්ම සමගි ජන බලවේගය තුළ ආර්ථික විශේෂඥයකු ලෙස කටයුතු කරන හර්ෂ ද සිල්වා සිටියදී, ප්රසන්න පෙරේරා වැනි නව උපදේශකයින් පත් කිරීම පිටුපස පක්ෂ අභ්යන්තරයේ දේශපාලන තුලනයක් පවත්වා ගැනීමේ හෝ යම් මතවාදී ගැටුමක් නිර්මාණය කිරීමේ උත්සාහයක් තිබිය හැකි බව සංවාදයේදී මතුවිය.
ආර්ථිකය යනු න්යායපත්රයක් නොව ප්රායෝගික ක්රියාවලියකි
ආර්ථික විද්යාව යනු සෛද්ධාන්තිකව (Dogmatic) පවත්වාගෙන යා හැක්කක් නොව ප්රායෝගිකව (Pragmatic) ක්රියාත්මක කළ යුත්තක් බව විපුල කරුණාතිලක අවධාරණය කළේය. විශ්වවිද්යාල මහාචාර්යවරුන් ලියන ආචාර්ය උපාධි (PhD) නිබන්ධන බොහොමයක ඇත්තේ සංඛ්යාලේඛන විශ්ලේෂණයන් පමණක් මිස සමාජ විද්යාත්මක හෝ ප්රායෝගික විසඳුම් නොවන බව ඔහු පෙන්වා දුන්නේය. මෙරට බොහෝ වියතුන් දේශපාලන පක්ෂවල උපදේශක තනතුරු ලබා ගැනීමට උත්සාහ කරන්නේ රට වෙනුවෙන් සැබෑ වැඩපිළිවෙළක් ක්රියාත්මක කිරීමට නොව, විශ්රාම යාමෙන් පසු (Retirement Plan) මන්ත්රී ධූරයක් හෝ වෙනත් වරප්රසාද ලබා ගැනීමට බවටද එහිදී මත පළ විය.
රාජ්ය සේවයේ අර්බුදය සහ ආචාර්ය හරිණි අමරසූරිය
රාජ්ය සේවයේ පවතින අකාර්යක්ෂමතාව (Lethargic) පිළිබඳව ආචාර්ය හරිණි අමරසූරිය හඳුනාගෙන තිබුණද, ඇය සතුව ඊට ඇති සැබෑ ප්රායෝගික විසඳුම කුමක්ද යන්න පැහැදිලි නැති බව සාකච්ඡාවේදී විවේචනයට ලක් විය. ගැටලුව හඳුනා ගැනීම පමණක් ප්රමාණවත් නොවන බවත්, උපදේශකවරුන් පත් කර ගත්තද ඔවුන් සතුව නිශ්චිත ව්යාපෘතියක් හෝ වැඩපිළිවෙළක් තිබිය යුතු බවත් ‘සමබිම’ නායක දීප්ති කුමාර ගුණරත්න ප්රකාශ කළේය. සිංගප්පූරුව වැනි රටවල උපදේශකයින්ගෙන් සේවය ලබා ගන්නේ නිශ්චිත ව්යාපෘතියක් (Project) සහිතව වුවද, ලංකාවේ උපදේශකයින් පැමිණෙන්නේ වෙනත් පුද්ගලික අරමුණු සඳහා බව ඔහු පෙන්වා දුන්නේය.
ප්රායෝගික ක්රියාකාරීන්ගේ ඓතිහාසික සාර්ථකත්වය
උපාධි සහ න්යායපත්රවලට වඩා ප්රායෝගිකව වැඩ කළ හැකි මිනිසුන් රටට අවශ්ය බව පෙන්වා දීම සඳහා චරිත් රත්වත්තේ, තරුණ සේවා සභාව, ජනසවිය සහ ප්රාදේශීය සංවර්ධන බැංකු (RDB / RRDB) වැනි ඓතිහාසික උදාහරණ සාකච්ඡාවට බඳුන් විය. කිසිදු ඉහළ ආර්ථික උපාධියක් නොමැතිව වුවද, ග්රාමීය මට්ටමින් ණය ලබා දීමේ ක්රමවේද ඇතුළු සාර්ථක ප්රායෝගික වැඩපිළිවෙළ රැසක් ක්රියාවට නැංවීමට එදා සිටි ප්රායෝගික නිලධාරීන් සහ දේශපාලනඥයින් සමත් වූ බව විපුල කරුණාතිලක සිහිපත් කළේය.
අවසාන වශයෙන්, දේශපාලන පක්ෂ සිය උපදේශක මණ්ඩල සඳහා පුද්ගලයන් තෝරා ගැනීමේදී ඔවුන්ගේ පුද්ගලික අභිලාෂයන්ට වඩා පොදු ජනතාවට සහ රටට සැබෑ සේවයක් සැපයීමේ උනන්දුව සහ ප්රායෝගික හැකියාව දෙස බැලිය යුතු බව මෙම සංවාදයේදී අවධාරණය කෙරිණි.
Leave a comment